اين ماه عادتم شده در وا نمی کنم

از پشت شيشه برف تماشا نمی کنم

از ترس زرد بودنشان پشت پنجره

يک لحظه هم نگاه به گل ها نمی کنم

آوازهای راديو مستم نميکنند

اخبار صلح وجنگ ، تماشا نمی کنم

اين روزها از آينه ها طفره ميروم

با حرفهای راست مدارا نمی کنم

بيرون از اين اتاق مکرر نرفته ام

پرواز از اين قفس به تماشا نمی کنم

در کفش هام شوق سفر خاک می خورد

پای سفر ندارم اگر پا نمی کنم

چنديست نامه هام پر از بی نشاني اند

يعنی خودم ، خودم را پيدا نمی کنم !

اين ماه ، باورم شده در خانه نيستم

گيرم که زنگ هم بزنی ... وانمی کنم !

" مهدی فرجی "

 

پ ن : نیلوفــــرانه با صدای علیرضا افتخاری