خانه زرد
چه قدر جات خالیه این جا
چقدر بی رونقه خونه
یه عمری سبز بود افسوس
که بی تو زرد می مونه
صدات می پیچه تو ذهنم
دیالوگ های بی رنگی
چه وحشتناکه فیلمنامه
چه وحشتناکه دلتنگی
نفس می گیره تو سینه
تو رفتی ، باورش سخته
همیشه اولش آسون
همیشه آخرش سخته !
دلم بد جوری غم داره
گلوم با بغض درگیره
یه مرد از جنس ارامش
همیشه تلخ می میره
یکی کم میشه از دنیا
یکی دنیاشو کم داره
یکی از بی شکیبایی
تو بغضش اشک می باره
نفس می گیره تو سینه
تو رفتی ... باورش سخته
همیشه اولش آسون
همیشه آخرش ... سخته ...
پ ن : به مناسبت سالگرد عمو خسروی دوست داشتنی سینمای ایران

+ نوشته شده در جمعه سی و یکم تیر ۱۳۹۰ ساعت 23:47 توسط Hakime
|
** در حال آپدیت آرشیو موضوعی برحسب اسم شاعر هستم. به مرور تمامی اشعار ثبت شده از سال 88 و تمامی شاعرها رو از طریق این آرشیو میتونید پیدا کنید.