دلم تنگ است

دلم می سوزد از باغی که می سوزد

نه دیداری

نه بیداری

نه دستی از سر یاری

مرا آشفته می دارد

چنین آشفته بازاری

تمام عمر بستیم و شکستیم

به جز بار پشیمانی نبستیم

جوانی را سفر کردیم تا مرگ

نفهمیدیم به دنبال چه هستیم

عجب آشفته بازاریست دنیا

عجب بیهوده تکراریست دنیا

میان آنچه باید باشد و نیست

عجب فرسوده دیواریست دنیا

چه رنجی از محبت ها کشیدیم

برهنه پا به تیغستان دویدیم

نگاهی آشنا در این همه چشم

ندیدیم و ندیدیم و ندیدیم

سبک باران ساحل ها ندیدند

به دوش خستگان باریست دنیا

مرا درموج حسرت ها رها کرد

عجب یار وفاداریست دنیا

عجب خواب پریشانی ست دنیا

عجب آشفته بازاریست دنیا

عجب بیهوده تکراریست دنیا

میان آنچه باید باشد و نیست

عجب فرسوده دیواریست دنیا

                     " اردلان سرفراز "

 

پ ن : بیا که در غم عشقت مشوشم بی تو * بیا ببین که در این غم چه ناخوشم بی تو

شب از فراق تو می‌نالم ای پری رخسار * چو روز گردد گویی در آتشم بی تو

دمی تو شربت وصلم ندادهای جانا  * همیشه زهر فراقت همی چشم بی تو

اگر تو با من مسکین چنین کنی جانا * دو پایم از دو جهان نیز درکشم بی تو

پیام دادم و گفتم بیا خوشم می‌دار * جواب دادی و گفتی که ... من خوشم ... بی تو !

                                                                                  "  سعدی "

 

پ ن : ببین … دلخوری ، باش … عصبانی هستی ، باش … قهری ، باش …

هر چی می خوای باشی باش … ولی حق نداری با من حرف نزنی … فـهمیـدی … ؟

                                                       { خسرو شکیبایی } در { خانه سبز }

 

پ ن : با خودمان می گوییم، عادت می کنیم و با صراحت زیادی ، این جمله را تکرار

می کنیم . آن چیزی که هیچ کس نمی پرسد ، این است که : 

                                          " به چه قیمتی عادت می کنیم ؟ "

                                                                    " ژوزه ساراماگو "

 

پ ن : " بدون تو هــــــیچم " - رضا یزدانی